Geur & Sfeer

  Festivalgeuren zijn een apart universum. Zweet, bier, zonnebrand en eten uit plastic bakjes. En toch… ik mis het zodra het voorbij is. Dus wat doe je? Je haalt het naar huis. Zet een zomerse playlist op, steek een geurkaars aan die ruikt naar kokos of citrus, en gooi je ramen open voor een vleugje frisse lucht. Oké, de geur van friet uit een foodtruck moet je er zelf bij verzinnen, maar hé, een beetje fantasie hoort erbij. Geen modder, geen wc-rijen, wél dat vrolijke festivalgevoel. Soms heb je niet eens een kaartje nodig om de sfeer te pakken.

  Ken je dat moment dat je een nieuwe geurkaars aansteekt en denkt: “Wow, dit ruikt beter dan wat ik net gekookt heb”? Precies dat gebeurt bij mij vaker dan me lief is. Mijn bami kan er gewoon niet tegenop. Ergens is dat best frustrerend. Je staat een uur in de keuken, je hakt en roert alsof je in MasterChef zit… en dan komt één waxinelichtje langs om de show te stelen. Alsof de kaars zachtjes fluistert: “Leuk geprobeerd, maar ik win dit diner.” En toch blijf ik ze kopen. Vanille, amber, sinaasappel met kaneel – mijn keukenkast lijkt meer op een parfumerie dan een voorraadkast. Soms zet ik een kaars zelfs expres aan voor het eten, gewoon om te zien hoe de geur zich mengt met mijn kookkunsten. (Pro tip: curry en lavendel = geen aanrader). Dus mocht je ooit bij mij komen eten en het ruikt verdacht lekker… check eerst even of er een geurkaars brandt . Grote kans dat die de echte chef in huis is.